Muharririn Sonsuz Yolculuğu Muharririn İçindeki Yoldan Geçiyor

Şiir bir cennet bahçesi Girmeyene anlatılmaz. Cennet nedir, bahçe nasıl? Görmeyene anlatılmaz.

Şair gülü, şükür gülü Yaprak yaprak dokur gülü Her mısradan fikir gülü Dermeyene anlatılmaz.

İne gönül, kalka gönül Hep doğruya baka gönül Hak vergisi.. Hakk’a gönül Vermeyene anlatılmaz.

Şiir toprak kokusudur Şiir damla damla sudur Ermişlerin duygusudur Ermeyene anlatılmaz.

Şairler sultanı Yunus Her sözü yüz defa yumuş Aşk bağına dergâh kurmuş Varmayana anlatılmaz.

(Abdurrahim Karakoç, Şiire Dair, 1984)

2021'in Kasım ayı. Yer: İstanbul, mekan: Şiir Müdafaası.

Celal Fedai ile tanıştım. Türkiye’de ve hatta yeryüzünde şiire dair en çok mesai harcayan kişi olan Celal Hoca, muhteşem bir sabotajla yerle yeksan etti münhasır poetikamı.

Fedai'nin "Attar referans alınmaz, Attar'ın peşinden gidilir" sözü, ilk önce kabarmaya mütemayil olan damarlarımı tıkadı, sonrasında ise fikrimin ötesindeki bir muvaffakiyetle bypass yaptı. Nitekim bu cümleyi düşündükçe Attar çıktı aradan. Şeyh Galib zuhur etti doğan boşluktan. "Şeyh Galib referans alınmaz!"

Hâlbuki yazarken Galib Sultan'ı referans alıyor, bilmeden kendi şiirimi; yama bezi eyleyip, bugünün çürük şiirlerine yamıyordum.

Kem alet ile kemâlâtı yakaladığını sanan ben, şiiri çantamdaki keklik görme gafletine düçar oluyordum.

2022'nin Şubat ayı.. Şubatın içindeki 4 cumadan bir cuma. Yer: İstanbul, mekan; Ay Vakti Dergisi.

Şeref Akbaba hoca ile konuşuyoruz. 20 yılı aşkın süredir Ay Vakti Dergisi'nin yükünü omuzlarına şeref nişanı eden ve sözün darasını eleyip öyle konuşan Şeref hoca için pek çok hürmet cümlesi zikre layıktır. Yine de Şeref hoca için söylenebilecek en kıymetli itibar cümlesi Merhum Üstadım Sezai Karakoç'un dilinden dökülmüş: "Pırlantalar gelip bizi buluyor. Sen ise cevherleri buluyor, işliyor ve pırlanta haline getiriyorsun."

Şeref hocayı tanıyan her genç, bu sözün altına imza atmak için yarışırdı. Tıpkı benim gibi.

O gün Ay Vakti'nde şiiri konuştuk. Bu mümtaz insanın dudağından çıkan bir cümle, kibrit çöplerinden yapılmış bir eve, ejderha nefesi getirdi. "Şair kendisini şiir odasına kilitleyecek ve başını kaldıramayacak."

"Ama.." ile başlayan minicik bir itiraz cümlesi kurmak geçti içimden ve fakat hadde güç yetiremedim. Sonraları çok kere düşündüm bu cümleyi. "Şair başını şiirden kaldıramayacak" ihtarındaki her bir harfin arasında müebbetlik hükümlü voltası attım uzun uzadıya. Neden sonra Martialis'ın sözü çok geceler dehşetli bir tazyik ile destekledi bu ihtar cümlesini.

"Her yerde olan hiçbir yerde değildir."

Şiire yahut şairliğe ihanet vehmini peşi sıra getiren bu uzun muhasebe, şu an bulunduğum noktaya çiviledi ayaklarımı. Henüz kendi şiirinin mürüvvetini göremeyen ben, hangi genç dimağın toprağına ekecektim muharrir tohumunu?

Bu iki kıymetli tanışıklık, bana katmak yerine benden almıştır. Arındırmıştır.

Şiir benden razı oluncaya dek.. Nesir ile aramda Köroğlu kılıcı.

"Canan için canıma eziyetim var benim

Mecnun'a gıpta eder vaziyetim var benim

Şükür Allah'ıma ki dertten şiir üretip,

Halimi arz edecek meziyetim var benim" ¹

Oğuzhan Âsım Güneş

________________________

¹ Cemal Safi

2 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

İlim, İslam düşüncesinde anlamlandırıldığı haliyle bir şeyin hakikatini bilmekten ibarettir. Bir şeyin hakikati ile o şeyin bulunduğu zaman ve mekan sarmalındaki "gerçekliği" aynı şey değildir. Vâkıal

İnsanoğlunun tüm yapıp etmelerini kuşatıcı bir şey varsa bu ahlaktan başka bir şey olmasa gerektir. Zira iyi ve kötü sarkacına denk düşmesi muhtemel ne varsa bu “ahlak”ın da meselesi olarak tezahür ed

Hazreti Ali’nin “ İlim bir nokta idi, cahiller onu çoğalttı” sözü bugünün dünyasında verilerin insanların zihinlerine boca edildiği bir vasatta, üzerinde hayli durulması gereken bir sözdür. Zira pek