Kumaş

Güncelleme tarihi: 20 Kas

Uzanan tünelleri istirahat sanma sakın, Daldığım sular buradan uzakta, Harp yarasıyla çizilirken bu resim, Gece ve gündüz gibi yansır koynumda. Omzum ki uyanır teşvik sunar, Okurum onda tesirli sözleri, Terziler neymiş, kimmiş bezleri, Dokurum hatta dokunurum da. Demeyiz ille de bir şey hırla, Dinelen gölge de zâife yorulur, Al hakkını yüksel ona söz yok da, Sorulan neyse o neden sorulur? Öyleyse kimdedir sözün darası, Okurum sayfanı buruşturmadan, Kimine kırışıklık gibidir çizgisi, Hiçbir şey olmuyor bir şey olmadan. Hâfî madem âşikâr her tesire, H'si değmiş heccavın tâ h'sine Gün batarken yükselen bir ince mâh, İnce sözler, ince ipler Eyvallah. Hâfî

39 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Ey yıldızı görmek için bekleyen geceyi, Ey iki kelam edip de saymayan heceyi, Görmeyene karayı, akı, hüznü, neşeyi, Göster ki arasın yahut kendisi anlasın, Düşünmeyen akıllar düşünmekten kanasın. Yaln

Söylenmeye varmadan, hiç oldu giderken sinemde öksüz bıraktığın çağın sinsiliğinden sakladığım sözler. Kelime vesilesi, işlenen şiir değil cinayetti bu kısası vuslat olan yüreğimi korlara atıp, atıp d

Mayhoş hisler eşliğinde, Ne olduğumu bilmeden, Bilmeden vaziyetimi, Bulduğum ne bilmeden, Bir şey seçtim. Her an bir seçenek daha, Sunuldukça açılan yol kesbetmeye, Yakına yakına, yakınına, Görmeden