Hannane

Güncelleme tarihi: 20 Kas

Ağaçlar ağardı göğe Pembe bulutlar çocuk defterlerinden şehre, Boşandı sağanak sağanak Gülmek ne kadar da yakışırdı güneşe Harften oyma martılar kümeldikçe hoyrat, Bir ırmak çağlardı koyaklı geçitlerde. İkinci bir ev yakışmazdı resimlere Bildim ki o hane içimizdir. İlkel çağların bakir estetiği hoşça kaldı, Biz el salladıkça riba uçkunlu hanelere. Yeşili ırak tutma bizden Küçüğüm, Ağaçlar ağardıkça göğe.. Kurtuldu ipinden uçurtma Hürriyet bir bulut rengi olalı-beri, Yağmal belalar güvesinde pusuldar. Uzun sürmez bu kuluçka.. Ne çok severdik biz onları, Kaf Dağına kanat çırpan o kuşları.. Deltalar bu çıtalıyı basacak değil bağrına, Meltemle izaha kabil geliyorken o okşayış, Hür kalırdık, Anne eli hür bırakmadıkça ellerimizi.. Hayfa dursun ki; o bunu tadıcı değil. Kurtuldu ipinden uçurtma.. Uçuyor, uçuyor ve uçuyor; Ömer'siz dağlara.. Dağları rüzgarsız bırakma Küçüğüm, Kurtuldu ipinden uçurtma.. Kasımpatı kodeste gümül eylemiş Cürme mukayyet eli karanfil sularken gördüm.. İnsan ne eylemişse eliyle eylemiş Kâbe'ye değmiş eli sümbül yolarken gördüm.. Hannane nemine bulandı seher Uykular teğet geçmiyor, yine mahmurum bedbaht Kansız bir mintan şimdi nasıl yakışsın şiire? Feyz alası bir yürek tanırım, İçimdeki yassı kütükten mertek oyar, tulga eder.. Eli uzun olaydı hicrân karasında büyümüşlerin, Ah olaydı, eli varaydı, tutaydı elimi bir el, Gülyağı ağlardı ferimin köhneliği. Ama seher vakti, Seheri görenlerden işittiğimizce güzelse eğer Günah bulalı gözlerimin sehere değmeyişinden. Gözümü tuza bula Küçüğüm, Hannane nemine bulandı seher... Kınandı kınalı kuzu Ovalar ayrık otuna durmuş, bir yüce afet.. Çitler geçit vermedikçe taze kırlara, Ağıl bozması bir dünyadır bu, kaybetti çağrısını. Nekahet anında ölmek dilerim ellerinden Yeter ki yetsin bu kefaret.. Öyle yakıştım ki dünyaya, İçimden sağ çıkmıyor çitlembik hevesi. Adanmak hoş görülür iş değil bu ehle, Serden geçmek kanırtır inceliksiz ruhları. Sürüler sürümedim bu çıldırtan vehme! Bir katre teslim oluş, bir gıdım huşu... Kırlara sür beni Küçüğüm, Kınandı kınalı kuzu.


- Münhasır

70 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Söylenmeye varmadan, hiç oldu giderken sinemde öksüz bıraktığın çağın sinsiliğinden sakladığım sözler. Kelime vesilesi, işlenen şiir değil cinayetti bu kısası vuslat olan yüreğimi korlara atıp, atıp d

Mayhoş hisler eşliğinde, Ne olduğumu bilmeden, Bilmeden vaziyetimi, Bulduğum ne bilmeden, Bir şey seçtim. Her an bir seçenek daha, Sunuldukça açılan yol kesbetmeye, Yakına yakına, yakınına, Görmeden

Ab-ı çeşm aktı bin ahla bir katre sanıldı Asi dilde suskun bir söz ettim bin sanıldı Ahir bilmez çok gördü de teni şah sanıldı Ateşi kibrit ve odundan ötür sanıldı Ahenk yabancı nigâr yabancı ten yaba